Het onbegrip van een duurzame fabrikant aan kanaal bij Markelo

MARKELO – Edo en Maurizio Bearzatto begrijpen niet dat ze bij hun bedrijf Simbeton aan het Twentekanaal bij Markelo geen grotere opslag mogen bouwen. „De gemeente heeft de mond vol over duurzaamheid, maar gooit dat overboord als puntje bij paaltje komt. Ongelooflijk.”

Maurizio Bearzatto legt in het kantoor van Simbeton een knipsel van 25 november 2011 uit deze krant op tafel. Opknapbeurt ‘haven’ in Markelo. Dat staat boven het artikel. In het verhaal staat onder meer dat de haven met subsidies à 2,6 miljoen euro geschikt wordt gemaakt voor het afmeren van grote schepen.

De werkzaamheden aan de haven zijn inmiddels vier jaar geleden afgerond. Maar grote schepen? Niet dus, sporadisch legt een klein schip bij Simbeton aan om 600 ton zand en grind (de grondstoffen voor beton) te leveren. Meer opslagcapaciteit hebben de broers op de kade niet.

Zand en grind

Bij Simbeton aan de Industrieweg langs het Twentekanaal arriveren wekelijks ongeveer vijfig vrachtwagens met zand en grind uit Duitsland. Van dit zware verkeer gaat volgens de broers Edo en Maurizio Bearzatto 60 tot 70 procent dwars door dorpskernen in Twente en de Achterhoek, zoals Markelo.

Ze willen het zand en grind volledig over het water transporteren. Dan komen er bij de aanvoer geen vrachtwagens meer aan te pas. Daarmee worden dorpskernen ontlast, wordt daar de verkeersveiligheid verbeterd en wordt de CO2-uitstoot beperkt.

1983

Simbeton produceert prefab betonplaten, keerwanden en betongoten voor de infra en voor de agrarische sector en de recreatiesector. Het Markelose bedrijf maakt al meer dan vijftig jaar betonartikelen en telt twintig medewerkers. Simbeton streek in 1983 in Markelo neer en heeft door de ligging aan het Twentekanaal de mogelijkheid van transport over water.

Capaciteit vergroten

Er kan momenteel 600 ton zand en grind op de kade worden opgeslagen, Simbeton wil die capaciteit vergroten  tot 1.500 en uiteindelijk tot 2.400 ton. In de praktijk betekent hun wens dat er om de vier à vijf dagen een groot schip aan de kade voor hun bedrijf zand en grind gaat lossen.

Vandaar hun verzoek eind 2016 aan de gemeente voor twee opslagbunkers op de kade van elk 60 meter lang, 5,6 meter breed en 3,2 meter hoog. Ze verwachten medewerking. De haven is toch niet voor niets voor grotere schepen met ‘miljoenen euro’s aan subsidies’ aangepast?

Bovendien passen hun plannen bij de ambitieuze duurzame doelstellingen van Hof van Twente (minder zwaar vervoer over de weg)  en komen ze ook de verkeersveiligheid in diverse dorpskernen ten goede.

Dwarsligt

Edo en Maurizio Bearzatto hoorden lang niets van de gemeente. Maar afgelopen week werd bekend dat wethouder Wim Meulenkamp ‘dwarsligt’. Meulenkamp baseert zich op een advies van Rijkswaterstaat, de beheerder van het kanaal. Rijkswaterstaat meldt dat beide opslagbunkers ‘een veilig en algemeen gebruik’ van de kade in de weg staan. Zo kan bij een stuurfout de overstekende boeg van schepen de bunkers op de kade raken, stelt Rijkswaterstaat.

Verbijsterd

De broers Bearzatto en hun adviseur omgevingsrecht Edwin Bonekamp zijn verbijsterd. Edo: „Dit valt rauw op ons dak. De gemeente haalt haar eigen duurzame beleid onderuit als puntje bij paaltje komt. Die 2,6 miljoen euro voor het opknappen en uitbreiden van de haven voor grotere schepen is zo verspild geld.”

Bonekamp spreekt over een ‘volstrekt onnavolgbaar advies’. „Die schepen hebben helemaal geen overstekende boeg. Dek en onderschip lopen gelijk naar beneden. Het bedrijf wordt in de wielen gereden door een vreemde argumentatie. Als het nou om een tankpark zou gaan met benzine, dan zou ik me de redenatie van gevaren bij een botsing schip-kade enigszins kunnen voorstellen. Hier niet, hier gaat het over zand en grint. Bovendien staan er langs het Twentekanaal al talloze obstakels en is er veel bebouwing op de waterlijn waar schepen tegenop kunnen botsen. Bovendien praten we hier over een industrieterrein, niet over een woonwijk.”

Terugfluiten

De broers en hun adviseur gaan nu de fracties in de gemeenteraad benaderen in de hoop dat die wethouder Meulenkamp terugfluiten. „Want dit kan echt  niet. Vooral niet omdat onze opdrachtgevers, zoals overheidsinstellingen, eisen dat er aan CO2-reductie wordt gedaan.”

Lees hieronder het originele artikel in het Tubantia:

https://www.tubantia.nl/hof-van-twente/het-onbegrip-van-een-duurzame-fabrikant-aan-kanaal-bij-markelo~a53b3858/